De vorige training moest ik jammer genoeg overslaan omdat ik zelf even in de lappenmand zat, maar deze keer kon ik er gewoon weer tegenaan.
Trainer Paul ging deze avond met alleen dames op pad, de heren waren denk ik nog met vakantie. Maar goed, daar ging Paul met z’n dames.
Wij verwachtten natuurlijk weer door het bos te gaan rennen, maar de trainer had iets anders voor ons in petto. Tijdens het inlopen leidde hij ons door een woonwijkje, waarna we halt hielden voor instructies, recht voor een…viaduct.
Je kunt natuurlijk niet goed genoeg voorbereid zijn voor de Singelloop, maar dit had niemand aan zien komen. Misschien stelt een viaduct in Breda niet zoveel voor, maar
het was voor de meesten toch echt een kuitenbijter van formaat! Met een onverwacht leuk uitlooprondje op de koop toe. Waar ik bij eerdere trainingen al zo genoten had van het fraaie Mastbos, werden we nu getrakteerd op een – waarschijnlijk voor velen – onbekend stukje natuur precies tussen het Amphia ziekenhuis (locatie Langendijk) en die drie enorme flats die daar nog niet zo lang geleden verrezen. Bij het eerste rondje (daar bleef het natuurlijk niet bij) jaagden we zelfs een drie-tal wilde fazanten op.
Ja, het was weer leuk. Nu er alleen nog even aan denken om me ook echt in te schrijven voor de Singelloop. Met al die goede voorbereidingen, mag dat er natuurlijk niet bij inschieten.

Marina Schriek

#rennennondeju