Carmen Haazen en Marina Schriek hebben de afgelopen maanden hun weg naar de Singelloop met jullie gedeeld. Hieronder hun verhaal van de Singelloop zelf!

Carmen

Vandaag is het moment, de halve marathon tijdens de Singelloop. Na een onrustige nacht, flink wat eten en drinken ben ik met wat spanning in mijn lijf vertrokken. Ondertussen krijg ik veel succeswensen, wat me goed doet. Het is enorm druk rondom het centrum en het duurt even voordat ik geparkeerd heb.

Bij de run2day wordt ik vrolijk ontvangen en iedereen heeft er zichtbaar zin in. We kletsen wat met de 10km lopers, gaan nog even op de foto en dan is het echt tijd om naar de start te gaan.

Het startsignaal klinkt. Ik heb mijn muziek in de aanslag en langzaam lopen we richting de startlijn waar al een heleboel lopen over heen zijn gegaan. Ik begin met een rustig tempo en laat me door veel snelle lopers inhalen. Wat een grote groep lopers! Er staan veel mensen langs de route die anderen aanmoedigen of hun eigen feestje vieren. Erg leuk om al dit enthousiasme te zien. De eerste ronde loop ik voor me gevoel rustig en vrij constant.

Bij de overgang naar de tweede ronde op de grote markt wordt er geseind om links aan te houden. Dit betekent dat er een winnaar onderweg is. Terwijl ik aan mijn tweede ronde begint finisht de allereerste halve marathon loper. Wat een respect voor deze man! In de tijd dat ik ongeveer 10 kilometer heb afgelegd heeft hij de complete halve marathon gelopen.

De tweede ronde valt me iets zwaarder waardoor ik besluit mijn tempo iets te verlagen. Dit tempo bevalt me prima en ik loop lekker door. Bij iedere drinkpost stop ik even om rustig te drinken. Rennen en drinken tegelijkertijd is lastig gebleken. Nog steeds staan er veel toeschouwers en neem ik de tijd om rond te kijken. Ik zie veel bekenden, erg leuk! Dan kom ik op een klein onverhard stukje waarbij ik meteen aan mijn enkel denk. Hij voelt vermoeid en aanwezig. Ik besluit het onverharde stuk van ongeveer 300meter te wandelen. Hierna zet ik koers naar de finish. Op de grote markt aangekomen zetten mijn benen een sprint in en finish ik  na 2uur en 15 minuten. Wat ben ik trots op mezelf en wat geeft dit een goed gevoel. Ik heb de halve marathon uitgelopen. Mijn doel is bereikt. Ik klets nog even na bij de run2day en vertrek weer naar huis. Wat een gave dag was dit!

De dagen na de Singelloop had ik verwacht met spierpijn rond te lopen maar niets is minder waar. Ik heb hier helemaal geen last van wat duidt op een goede voorbereiding. Hiervoor wil ik met name Joan bedanken voor de fijne schema’s en de prettige trainingen op maandag.

#doelbehaald#rennennondeju

Marina

Aangestoken door het enthousiasme van de groep renners waar ik de afgelopen maanden mee trainde en de trainers die ons begeleidden vind ik het nu écht spannend. De dag voor de Bredase Singelloop heb ik al m’n spullen al klaar gelegd. Zo kom ik er gelukkig nog op tijd achter dat het startnummer dat al een week in de fruitschaal klaar ligt, ook mee moet. Ik doe extra oefeningen om m’n rug soepeler te maken. Vandaag moet alles echt optimaal zijn! Het weer is fantastisch, precies goed voor een Singelloop dag. We parkeren een heel eind van het centrum af en lopen door de Boschstraat het centrum in. Hoewel ik thuis net nog geweest ben, schiet ik bij café De Beyerd naar binnen naar het toilet. Het zullen de zenuwen zijn. Renners en supporters, verkeersregelaars, hekken en linten, reclamestands, cateraars en weet ik wat al niet, zorgen voor een chaotisch geheel. Her en der lopen bekenden, allemaal in afwachting van hun race. Inlopen, rekken en strekken, ieder heeft zo z’n eigen routine en dan, als het jouw tijd is, het startvak in.
Na nog een broodnodige sanitaire stop (niet te geloven), sluit ik me ook aan. Wat zijn we met véél! Ergens in de verte staan twee entertainers in maffe pakken op een hoog podium om de wachtende meute te vermaken. Keiharde, aanstekelijke muziek nodigt uit om mee te springen en bewegen. Zo blijf je in ieder geval warm. En dan is het zover, weg zijn we.
Al bij hotel Keyser ontdek ik dat ik vergeten ben m’n stopwatch aan te zetten. Snel nog even doen. De eerste minuten loop ik niet lekker, maar ergens in de buurt van het belastingkantoor kom ik erin. Het is echt wat iedereen er over zegt: een groot feest. Fanfarebands, een rockband, slagwerkgroepen, DJ’s en buurtbewoners met grote boxen zorgen voor een aanstekelijke entourage. Er staan overal wel mensen te kijken en te klappen. Het shirt doet z’n werk. Regelmatig word ik aangemoedigd: Rennen Nondeju! Na 5 kilometer besluit ik dat het goed gaat en zet een tandje bij. Kijk, nu haal ik al die mensen die mij voorbij kwamen gewoon weer in. Jammer dat het me niet lukt om die 60 minuten vlag weer in zicht te krijgen.
Verder heb ik geen idee hoe ik ervoor sta. Ik mis de kilometerpalen tot nummer 9 en mijn horloge mist een paar minuten, maar geen idee hoeveel. Er zit niets anders op dan gewoon hard door te lopen.
Natuurlijk zet ik toch iets te snel in en moet nog even in houden, maar dan pers ik toch die sprint op de Grote Markt eruit. Daar hebben we immers op getraind al die weken.
Na de finish wordt iedereen onthaald met water, sportdrank, plakjes komkommer en druiven én een mooie medaille. Het zit erop. Het is op een minuutje na, niet gelukt om binnen het uur te lopen, maar dat doet er niet toe. Het ging lekker, het was leuk en nu heb ik weer een doel om naar toe te werken voor de volgende keer. Het devies blijft gewoon: Rennen Nondeju!

Carmen en Marina hartelijk dank voor jullie leuke bijdrages de afgelopen maanden, we hebben van jullie genoten!

See You @ Singelloop 2018!